Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2015

Ερασιτέχνης αγρότης: Λίγα λόγια για την αγγουριά

Φυτεύω αγγουριές

Φέτος ήταν η πρώτη χρονιά που φυτέψαμε αγγουριές στον κήπο, με αρκετά μεγάλη επιτυχία μάλιστα!


Παρακάτω λοιπόν, θα μοιραστώ τις παρατηρήσεις και σημειώσεις μου για όσους ενδιαφέρονται να φυτέψουν αγγουριές στον κήπο ή στο μπαλκόνι.
Τα δεδομένα είναι κάπως διαφορετικά όταν κανείς φυτεύει ερασιτεχνικά στον κήπο του, απ' ότι ένας επαγγελματίας αγρότης.
Πρώτα απ' όλα, συνήθως δεν έχουμε επαρκή χώρο για να τηρήσουμε κάποιους κανόνες όπως οι αποστάσεις μεταξύ των φυτών. Μετά από σύντομη έρευνα, σημείωσα πως οι αποστάσεις πρέπει να είναι 50 με 60 εκατοστά από το ένα φυτό στο άλλο. Ο χώρος που είχα όμως ήταν πολύ μικρός.
Ένα τόσο δα παρτέρι, περίπου 0,70Χ1,20, χορταριασμένο με όχι και τόσο καλό χώμα. Έτσι τις φύτεψα αρκετά κοντά τη μία στην άλλη, και χώρεσα κάπου 8 αγγουριές! Παρά την παρατυπία αυτή, οι συγκεκριμένες αγγουριές αποδείχτηκαν πολύ, πολύ συνεργάσιμες και παραγωγικές.
Ας τα πάρουμε από την αρχή:
Φυτέψαμε τα σποράκια της αγγουριάς στις αρχές Μάρτη, σε ένα αυτοσχέδιο μίνι θερμοκήπιο, ένα μικρό χώρο δηλαδή καλυμένο με διάφανο πλαστικό, σα παιδικό σπιτάκι.
Τις μεταφυτέψαμε στο χώμα όταν έβγαλαν το 3ο φύλλο, αφού πρώτα το παρτέρι σκάφτηκε και εμπλουτίστηκε με κοπριά και στάχτη.
Επειδή ήταν ακόμα πολύ μικρούλες και τρυφερές, έπρεπε μετά από κάθε πότισμα να ρίχνω τριγύρω αρκετή στάχτη, ώστε να εμποδίσω τους γυμνοσάλιακες να τις φτάσουν και να φάνε τα τρυφερά φύλλα. Όταν βγάλουν 4-5 φύλλα και αρχίσουν να γίνονται πιο τραχιά στην υφή, τότε πια δεν κινδυνεύουν.
Τις φύτεψα σε δύο σειρές και ανάμεσά τους έκανα ένα αυλάκι. Το νερό αλλά και η κοπριά, θα έπεφταν στο εξής σε αυτό το αυλάκι.
Το πότισμα ήταν στην αρχή κάθε μέρα το πρωί, και όταν άρχισε η ζέστη του καλοκαιριού, δύο φορές την ημέρα, πρωί - βράδυ.
Ένα μήνα μετά τη μεταφύτευση, άρχισαν να βγάζουν άνθη. Μοιάζουν με κολοκυθιές σε μικρογραφία. Άρχισαν ακόμα να σηκώνονται ψηλά και να ψάχνουν μέρος να αγκιστρωθούν.
Γι' αυτό στην αρχή, τοποθέτησα από ένα ψηλό καλάμι δίπλα στην καθεμιά, και στη συνέχεια προέκτεινα την κατασκευή με περισότερα οριζόντια και κάθετα καλάμια. Γρήγορα φούντωσαν βγάζοντας ασταμάτητα διακλαδώσεις που γύρευαν κι αυτές στήριγμα. Δεν μπόρεσα να βρω κάποια έγκυρη πληροφορία σχετικά με το αν έπρεπε να κόψω κάποιες διακλαδώσεις και πότε. Έτσι τις άφησα να αναπτύσσονται.
Φυτεύω αγγουράκια
Ένα μήνα και κάτι μετά την μεταφύτευση, εμφανίστηκαν τα πρώτα αγγουράκια. Εδώ κάναμε ένα λαθάκι λόγω άγνοιας της πρώτης φοράς. Τα αγγουράκια είχαν ελαφρά αγκαθωτή/άγρια επιφάνεια και νομίσαμε πως πρέπει να φύγουν τα αγκαθάκια για να τα κόψουμε. Έτσι αυτά "πάχυναν" πολύ και γέμισαν σπόρια. Μετά από λίγη έρευνα, διαπίστωσα το λάθος.
Τα αγγουράκια πρέπει να τα κόβουμε τακτικά, πριν αρχίσουν να χοντραίνουν πολύ, όχι μόνο γιατί κάνουν σπόρια, αλλά και γιατί αν δεν τα κόβουμε, σταματά η παραγωγή. Τα κόβουμε λοιπόν μόλις φτάσουν σε ένα κανονικό για το είδος τους μέγεθος, κι έτσι το φυτό παράγει περισσότερα.
Έφτασα να κόβω 4-5 αγγούρια ημερησίως, αρκετά καλή παραγωγή για πρώτη φορά και σε τόσο ανορθόδοξες συνθήκες.

Η αγγουριά είναι ένα αξιαγάπητο φυτό, που τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση, δεν έχει μεγάλες απαιτήσεις εκτός από τακτικό πότισμα καια ανελλειπώς, και κοπριά σε τακτά διαστήματα.

Κάποια στιγμή ωστόσο, τον Αύγουστο, με τις μεγάλες ζέστες, άρχισαν να ξεραίνονται τα φύλλα. Επάνω τους είχαν κάτι μαύρους κόκκους. Ήταν ολοφάνερο πως τα φυτά είχαν αρρωστήσει από κάτι, ενώ η παραγωγή μειώνονταν. Σε φυτώριο μου είπαν ότι η προσβολή αυτή ήταν τετράνυχος, και ότι ήταν περιττό να βάλω φάρμακο (βιολογικό φυσικά) γιατί τα φυτά κόντευαν πια να ολοκληρώσουν τον κύκλο τους.
Παρ' όλα αυτά δεν μπορούσα να τις εγκαταλείψω.
Αν και δεν πήρα κάποιο φάρμακο, τους έκοψα όλα τα ξερά φύλλα σε πρώτη φάση και τα πέταξα στα σκουπίδα (καλό είναι να μην αφήνουμε άρρωστα φύλλα κοντά σε άλλα φυτά) Το θέαμα ήταν απογοητευτικό, οι φουντωμένες αγουριές μου είχαν μείνει σχεδόν γυμνές! Τις ψέκασα με υγρό χαλκό, αν και δε νομίζω να βοήθησε γιατί το πρόβλημα ήταν προχωρημένο, και στη συνέχεια έκανα μερικούς ακόμα ψεκασμούς με νερό-πράσινο σαπούνι-οινόπνευμα και μερικούς με εκχύλισμα σκόρδου και πιπεριάς καυτερής σε νερό.
Η αλήθεια είναι πως ακόμα δεν ξέρω τι απ' αυτά βοήθησε πραγματικά, ίσως το τελευταίο, ίσως και η φροντίδα, γιατί δεν ήθελα να τις αφήσω να τελειώσουν. Το γεγονός είναι πως σταδιακά οι αγγουριές πήραν τα πάνω τους. Άρχισαν να βγάζουν νέες διακλαδώσεις, νέα φύλλα και να παράγουν και πάλι αγγούρια! Όχι μόνο δεν είχαν ολοκληρώσει τον κύκλο τους τον Άυγουστο αλλά παράγουν ακόμα και τώρα που είναι Οκτώβριος!
Συμφωνά με την εμπειρία μου, οι αγγουριές χρειάζονται αρκετό και καθημερινό νερό, άφθονα στηρίγματα, καλή κοπριά ή κομπόστ ή και τα δύο, και ...αγάπη, για να ανταποδώσουν με άφθονους καρπούς!

Οι παραπάνω πληροφορίες είναι καθαρά εμπειρικές σημειώσεις και παρατηρήσεις, και απευθύνονται σε ερασιτέχνες που θέλουν να φυτέψουν στον κήπο τους. Γι' αυτό είναι ευπρόσδεκτο κάθε σχόλιο, διόρθωση ή επισήμανση από ειδικούς ή πιο έμπειρους στην καλλιέργειά της.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου